Zonder rubriek

Beste allemaal, eindelijk dan een berichtje. Ikm ben de afgelopen dagen erg druk geweest met de aankomst van de mensen in Buenos Aires en het vrijmaken van de auto’s maar dannk zij de geweldige hulp van teamleden, hebben we alles in goede banen kunnen leiden.
Afgelopen woensdag kwamen de meeste deelnemers met een rechtstreekse KLM vlucht vanuit Nederland aan. Het vertrek uit Nederland werd verslagen door SBS shownieuws, omdat tijdens de reis worden vergezeld door een TV ploeg van Veronica met Saar Koningsberger en Sebastiaan Labrie als presentatoren.

Gisteren hebben we binnen drie uur alle 83 auto’s uit de haven gekregen. De mensen waren erg blij en lijkien nu klaar voor het echt vertrek morgen, wanneer we naar Viedam rijden.
Nu nog even naar een concktail georganiseerd door de klassieke Volvo club Argentine, waarbij de Nederlandse ambassadeur aanwezig zal zijn en dan gaat het morgen echt beginnen.

Het groene monster is weer in Nederland! Dinsdag deed ik samen met Syl poging 1 om de auto op te halen. Eerst naar het douanekantoor aan de Reeweg in Rotterdam en vervolgens door naar de verscheper. In latijns amerika was ik blij verast door de manier waarop er in de havens met onze 42 jaar oude krachtpatser werd omgegaan. Zo stond de auto in Buenos Aires netjes binnen geparkeerd en hingen de sleuteljes van de auto aan de schakelaar van de overdrive. In Cartagena, ging men liefdevol met de auto om. Het raam aan de passagierskant dat niet meer dicht ging, werd keurig afgeplakt om te zorgen dat er geen stof en regen naar binnen kon. In Rotterdam bleek het sleuteltje afgebroken in het startslot te zitten. Voor het afleveren van de auto in de haven van Cartagena, had ik naast dit startslot twee pamfletten opgehangen, waarop ik in het Engels en Spaans (dus niet in het Nederlands …) had opgeschreven dat de auto gestart moest worden met een start knop. Misschien konden de mensen in de Rotterdamse haven geen Engels en Spaans, of misschien toch wel, want je kon zien dat de pamfletten met geweld waren weggerukt. verder was de knop van mijn versnellingspook afgedraaid. Het zou natuurlijk ook allemaal in Latijns-amerika gebeurd kunnen zijn, alleen deden de lege verpakkingen van Albert Hein huismerk in de auto, mijn vermoeden sterken, dat dit alles in Nederland moest zijn gebeurd. Tijdens mijn reis van Buenos Aires naar Cartagena, ben ik namelijk geen Albert Hein of AH to go tegengekomen en ik dacht ook dat Ahold zich grotendeels uit noord-amerika heeft teruggetrokken … Ik kreeg bij die eerste poging de auto niet mee. En moest daarom de volgende dag terugkomen met een nieuwe set sleutels en gereedschap om het afgebroken sleutelje uit het slot te halen. Cees Boonman van Transocar was zo vriendelijk om met mee te gaan. Nadat het stukje sleutel er uit was, kreeg ik met behulp van de accu booster en de reserve sleutel de auto vrij snel aan de praat. Daar gingen we weer, het groene monster en ik. Na 10.000 kilometers over eindeloze Argentijnse pampas, Chileense woestijngebieden en de hoogvlakte van Bolivia en Peru. Na het omzeilen van rotsblokken op bergachtige wegen in Ecuador en het passeren van aardverschuivingen in het Colombiaanse landschap reden we weer op Nederlandse bodem, via de A16 en A58 weer lekker terug naar Den bosch. Hier zal hij weer worden opgeknapt en worden vertroeteld. Voor de fans van onze auto, de Sapa Pana Travel Amazon is dit jaar te bewonderen in de Volvo Classics Panamericana Proloog op 23 april in de Noordoostpolder Ook zal hij waarschijnlijk aanwezig zijn op de Meijerij classics op zondag 22 mei. En dan gaan we ons langzaam maar zeker klaar maken voor de reis der reizen, de Volvo Classics Panamericana !!

Waar moet ik beginnen. Mijn bijzondere verkenningstocht voor de Volvo Classics Panamericana is nu bijna een week ten einde. Na enkele dagen in Bogota en de hoofdstad van Panama, ben ik met mijn gezin teruggekeerd naar Cartagena om daar de kerstdagen door te brengen. Met een zomerse bries door mijn haren kijk ik vanaf de oude stadswal uit over de skyline van het nieuwe Cartagena. Cartagena de Indias, sowieso is er geen mooiere plaatsnaam te bedenken voor de afsluiting van een bijzondere reis als de Volvo Classics Panamericana. Het is een ware kroon op de reis, maar ook op mijn verkenningstrip door het voor mij nog onbekende Colombia. Lang hebben de negatieve berichten me tegengehouden om naar dit land af te reizen, maar langzaam maar zeker veranderde de berichtgeving die mij ter ore kwam en werden de verhalen over onveilige situaties vervangen door verslagen over ongerept natuurschoon, koloniale steden, waar de tijd lijkt te hebben stil gestaan en niet in de laatste plaats hoorde ik mensen vertellen over de warme en gastvrije Colombianen. Ik moest meer te weten komen over dit bijzondere land en de voorbereiding op de Panamericana gaf me een goed excuus.
Lees verder

Ecuador is een prettig land om te reizen met een eigen auto. Nadat we zonder problemen naar Loja en Cuenca waren gereden, moesten we naar Quito, de hoofdstad van Ecuador. We wilden op tijd vanuit Cuenca vertrekken, maar we hadden een electriciteits probleem. We zagen dat de accu niet oplaadde, maar zagen dat er niets met de zekeringen of met de electriciteitsdraden aan de hand was. De accu was echter wel leeg. Met behulp van de accu van het transferbusje van ons hotel, kregen we de motor weer aan het lopen.
Lees verder

Ik wil deze post beginnen met een speciaal woord van dank aan het adres van Karl Spihlmann, de voorzitter van de klassieke volvo vereniging in Peru. Met zijn monteur is hij tijdens mijjn afwezigheid enorm aan de slag geweest en het resultaat is, dat we inmiddels in Ecuador zijn aangekomen en dat de auto super rijdt.
Lees verder

Hallo allemaal,

Het gaat weer gebeuren. Ik ben gisteren aangekomen in Lima, na een voorspoedige rechtstreekse vlucht met KLM, waarbij ik mijn vrienden van onze Nederlandse trots in het luchtruim graag wil bedanken voor de upgrade naar business class. Na aankomst vroeg onder de wol gegaan en vandaag klaar om mijn auto op te halen.
Lees verder

Bij mijn laatste post berichtte ik over de problemen met onze auto in Peru. We hebben inmiddels een aantal verontruste reacties gehad, dus ik wil toch nog even ingaan op hetgeen we met de auto hebben meegemaakt, ook omdat er nu wat meer duidelijkheid is wat er met mijn auto aan de hand is.
Lees verder

Het heeft even geduurd voordat ik aan deze nieuwe post kon beginnen. Er is namelijk de afgelopen dagen weer veel gebeurd. Terwijl ik mijn vorige stukje schreef, was ik in La Paz, in afwachting op nieuw over mijn auto. Op dat moment werd de auto nagekeken door dé volvo specialist in de grootste stad van Bolivia. Later die dag om vijf uur kregen we te horen, dat de auto klaar was en we verder konden rijden.
Lees verder